bilgilendirmek, siyasi partileri ve platformları mercek altına almak ve seçim süreçlerini
incelemek ve dengelemek gibi önemli demokratik rollerini oynamak için ifade özgürlüğüne güvenen medya ve sivil toplum kuruluşlarıdır.46
42. Ancak, ifade özgürlüğü hakkı Kişisel ve Siyasi Haklara ilişkin Uluslararası Sözleşme’nin
19. Maddesi (3) uyarınca belirli sınırlamalara tabi tutulabilir. Herhangi bir kısıtlama kanun tarafından öngörülmeli ve başkalarının hak ve itibarını, ulusal güvenliği, kamu düzenini, sağlığını ve ahlakını korumak gibi meşru bir amaç için gerekli olmalıdır. Başka bir
deyişle, 19. Maddeye sınırlamaların dahil edilmesindeki amaç, devletlere ifade özgürlüğünü sınırlamak için mazeret sunmak değildir. İnsan Hakları Komitesi bu tür vakaları
incelerken 25. Madde uyarınca oy kullanma hakkını korumak adına ifade özgürlüğünün
kısıtlanmasının meşru olabileceğini, ancak bu kısıtlamaların siyasi tartışmalar için engel
teşkil etmemesi gerektiğini belirtmiştir. Örneğin, zorunlu olmayan bir oylamaya karşı
boykot çağrısı yapan bir kişinin cezalandırılması, başkalarının haklarına saygı gösterilmesi gerekçesiyle ifade özgürlüğüne karşı izin verilebilir bir kısıtlama teşkil etmez.47
Kamu ahlakının korunması konusunda ise, bu tarz herhangi bir kısıtlama insan hakları ve ayrımcılık gözetmeme ilkesi ışığında yorumlanmalıdır.48 Ulusal güvenliğe yönelik
tehditlerle ilgili yasalarda (örn. vatana ihanet, ayaklanma, terörizm veya resmi sırların
ifşa edilmesi) tehdidin doğası kesin olarak belirtilmelidir.49 Daha genel bir ifadeyle, İnsan Hakları Komitesi bir Devletin ifade özgürlüğünü kısıtlamak için meşru bir gerekçe
sunması için, tehdidin doğasını, uygulanan eylemin gereklilik ve orantılılığını, ifade ve
tehdit arasında doğrudan ve anlık bir bağlantı kurmak başta olmak üzere belirgin ve
kişiselleştirilmiş bir şekilde ortaya koyması gerektiğini belirtmiştir.50
43. İnternette ifade özgürlüğü ile ilgili olarak, internet sitelerinin, blogların ve diğer internet
tabanlı bilgi yayma sisteminin işleyişine yönelik herhangi bir kısıtlama kanun tarafından öngörülmüş, gerekli ve orantılı olmalıdır.51 Bu tür sistemlerin yayımlarının, sadece
Hükümeti veya Hükümet tarafından benimsenen siyasi sosyal sistemi eleştiriyor olmalarından dolayı kısıtlanması izin verilebilir bir kısıtlama değildir.52 Benzer bir şekilde,
46. A/HRC/26/30, para. 11.
47. İnsan Hakları Komitesi, Genel Yorum No. 34 (2011), para. 28, Svetik - Belarus (CCPR/C/81/D/927/2000)’a atıfta
bulunmaktadır, para. 7.3.
48. İnsan Hakları Komitesi, Genel Yorum No. 34 (2011), para. 32.
49. İnsan Hakları Komitesi, Kim - Kore Cumhuriyeti, Bildirim No. 574/94, para. 12.4–12.5.
50. İnsan Hakları Komitesi, Genel Yorum No. 34 (2011), para. 35, Shin - Kore Cumhuriyeti (CCPR/C/80/D/926/2000)’e
atıfta bulunmaktadır.
51. İnsan Hakları Komitesi, Genel Yorum No. 34 (2011), para. 22. İfade özgürlüğü hakkı üzerindeki kısıtlamalar
yasallık (kanun ile sağlanma), gereklilik (demokratik bir toplumda gerekli olma) ve orantılı olma (korunacak çıkar
ile orantılı olma) gibi katı kıstaslara riayet etmelidir. Ayrıca bkz. Düşünce ve ifade özgürlüğü hakkının korunması ve geliştirilmesine dair Özel Raportör, “dijital çağda ifade özgürlüğü ve seçimler”, Araştırma Raporu 1/2019
(2019), s. 6–8.
52. İnsan Hakları Komitesi, Genel Yorum No. 34 (2011), para. 43. İnternet sitelerine erişimin engellenmesi üzerine, bkz. CCPR/C/KWT/CO/3, para. 40–41; CCPR/C/GBR/CO/3, para. 29; ve CCPR/CO/84/SYR, para. 13.
18