Kutu  2.5.  MPICE  çerçevesinde  süreç  perspektifleri     MPICE  çerçevesinin  USAID  ve  Dış  İşleri  Bakanlığı  içinde  yaygın  biçimde  kabul  görmüş   teorik  temeli  vardır  ama  belki  de  en  iyi  biçimde  USIP  yayını  Geçerli  Barış  Arayışı:     Uluslararası  Müdahale  ve  Çatışma  Dönüşümü  için  Stratejiler  (The  Quest  for  Viable  Peace:   International  Intervention  and  Strategies  for  Conflict  Transformation,  USIP  Press,  2005)     içinde  ifade  edilmiştir.  Barış,  şiddetli  çatışma  için  motivasyonlar  ve  yöntemlerin  varlık     ve  güç  arayışında  barışçı  kurumsal  alternatiflerin  çatışma  tarafları  için  daha  çekici     olduğu  noktaya  azaltıldığında  “geçerli”  olur.  Bu  öncül  ile  MPICE  çerçevesi  iki  etkeni  takip   eder:     1)  Çatışma  nedenleri  (şiddetli  çatışma  için  motivasyonlar  ve  yöntemler)   Hedef  örneği:  Eski  savaşçılardan  gelen  tehdit  azaltıldı     2)  Kurumsal  performans  (Yerli  kurumların  çatışmayı  barış  içinde  aşma  kapasitesi)   Hedef  örneği:  Ulusal  güvenlik  güçlerinin  performansı  güçlendirildi     MPICE  yapısı  “Geçerli  Barış  Arayışına”  dayanır     MPICE  çatışma  kaynaklarına  karşı  yerel  kurumların  çatışmayı  barışçı  biçimde  yönetme   becerisini  ölçmeyi  hedefler.  Kurumsal  performans  hem  hükümetin  resmi  kurumlarının     hem  de  toplum  tarafından  oluşturulan  resmi  olmayan  kurumları  içerir.  Resmi  kurumlar   ulusal,  bölgesel  ve  yerel  seviyedekiler  olarak  da  ayrılabilirler.     MPICE  üç  “Nesnel  Durumu”  kabul  eder:     Durum  Sıfır  (Dışarıdan  Dengeli):  Anlık  uygulanacak  görevlere  ve  değişim  için  gerekli     en  kritik  dinamiklere  odaklanır.  Durum  Sıfırda  şiddetli  çatışma  nedenleri  ısrarlıdır  ve  bir     barış  anlaşmasına  doğru  kabul  edilebilir  politik  çerçeveyi  kurumsallaştırmak,  düzeni   sağlamak,  şiddeti  azaltmak,  temel  hizmetleri  vermek  ve  politik  çatışmayı  yumuşatmak     gibi  hayati  görevleri  yerine  getirmek  için  çok  sayıda  uluslararası  sivil  görevlinin     ortaklığında  dış  askeri  güçlerin  aktif  ve  güçlü  varlığını  gerektirir.     Durum  Bir  (Yardımlı  Denge):  Sorumluluğu  ulusal  yetkililere  devretmeye   odaklanmıştır.  Şiddetli  çatışma  nedenleri  büyük  oranda  yerel  aktörlerin  ve  gelişmekte   olan  yerel     kurumların  yönetebileceği  seviyeye  çekilmiştir  ve  bu  durum  dış  askeri  müdahaleyi  ve     sivil  yardımı  müdahale  eden  tarafların  uzun  vadede  sürdürebilecekleri  seviyeye     çekilmesini  sağlar.       Durum  İki  (Kendini  İdame  Ettiren  Barış):  Otonom,  kendi  kendini  idame  ettiren  ev     sahibi  ulus  çabalarına  odaklanmıştır.  Yerel  kurumlar  arta  kalan  şiddetli  çatışma     nedenleri  ile  etkili  biçimde  baş  edebilir  ve  iç  anlaşmazlıkları  çözebilirler.     Kaynak:  Agoglia,  Dziedzic  ve  Sotirin,  MPICE,  p.  xiv