DEVLET OKULLARINDA DİNLER VE İNANÇLAR HAKKINDA ÖĞRETİME İLİŞKİN TOLEDO KILAVUZ İLKELERİ REDCo Projesi: Eğitimde Din. Diyaloga bir katkı veya Avrupa ülkelerinin toplumlarının dönüştürülmesinde bir çatışma faktörü Bu üç yıllık Avrupa araştırma projesi (Avrupa Komisyonu tarafından finanse edilecek olan, dinler ve eğitim konusunda ilk önemli çalışma), AB 6. Çerçeve Programında yer alan "Bilgi toplumunda vatandaşlık ve yönetişim " araştırma alanının bir parçasıdır. Projenin temel amacı, seçilen Avrupa ülkelerinin ve bölgelerinin eğitim alanlarında dinin potansiyellerini ve sınırlamalarını belirlemek ve karşılaştırmaktır. Proje, dinin, Avrupa kalkınması bağlamında eğitimde diyalogu teşvik eden bir faktör haline gelmesi için katkıda bulunabilecek yaklaşımları ve politikaları belirlemeyi amaçlamaktadır. On üniversitenin her biri belirli bir araştırma yürütmektedir. Buna ek olarak, sekiz ülkedeki ergenlerin okullarda dinler hakkında öğretime yönelik tutumlarının araştırılmasından, okullarda dinin araştırılması ile ilgili Avrupa düzeyindeki ve ulusal meselelerin incelenmesine, farklı Avrupa devletlerinde din hakkında öğretime dair karşılaştırmalı çalışmalara kadar bir dizi tematik ve karşılaştırmalı araştırmalar vardır. Projenin ilk kitabı, Avrupa'da Din ve Eğitim: Gelişmeler, Bağlamlar ve Tartışmalar'dır, a.g.e. not 23. AGİT üyesi Devletler genelinde yürütülen araştırmalar, birçok öğretmenin sınıflarında karşılaştıkları kültürel ve dini çeşitliliği ele almak konusunda kendilerini yeterince hazır hissetmediklerini göstermektedir. Farklı dinleri ve felsefeleri adil ve dengeli bir şekilde tartışmak için gereken eğitimden genellikle yoksunlar ve her zaman dinler ve inançlar ile ilgili konuların insan hakları ile nasıl bağlantılı olduklarına dair her zaman yeterli bir anlayışa sahip değiller. Çok sayıda yeni öğretmen, bu konuları ele alan bir kursa hiç katılmadıklarını ve stajyerlik dönemlerinde başka kültürlere, inanç sistemlerine veya insan hakları ilkelerine doğrudan maruz kalmadıklarını bildirmektedir61. 61 Örneğin, Kuzey İrlanda'da yapılan bir araştırma, öğretmen yetiştiren yüksek okulların son sınıfına devam edenlerin sadece yüzde 36'sının sınıfta çeşitliliğe hazır hissettiklerini göstermiştir. Bakınız Martin Hagan ve Claire McGlynn, "Engelleri Kaldırmak: öğretmenlerin başlangıç eğitiminde çeşitlilik için öğrenmeyi teşvik etmek", Kültürlerarası Eğitim, Cilt 15, No. 3, Eylül 2004, s. 243-252. Bunu gösteren diğer çalışmalar şunlardır: Maurice Craft (Editör), Çoğulcu Toplumlarda Öğretmen Eğitimi: Bir Uluslararası İnceleme (Londra, Falmer, 1996); Larissa Vassilchenko ve Karmen Trasberg, "1990'ların sonlarında Estonyalı öğretmenler: çok kültürlü bir sınıfta çalışmak açısından isteklilik ve hazırlıklılık", Kültürlerarası Eğitim, Cilt 1, No 1, Nisan 2000, s 65-78; Odet Moliner Garcia ve Rafaela Garcia Lopez, "İspanya'da öğretmenlerin kültürel çeşitlilik konusunda başlangıç eğitimi: tutumlar ve pedagojik stratejiler", Kültürlerarası Eğitim, Cilt 16, No 5, Aralık 2005, s 433-442. Hatta Amerikan Eğitim Araştırmaları Derneği için yapılan bir inceleme, öğretmen adaylarının diğer kültürler hakkında olumsuz tutum ve inançlara sahip olduklarını, bu konuda yalnızca sınırlı deneyimlerinin olduğunu ve ayrıca çok sayıda azınlık öğrencisi olan kentsel ortamlarda ders vermeye dair tereddütlerini ifade ettiklerini öne sürmektedir. Bakınız; Etta Hollins ve Maria Torres Guzman, "Öğretmenlerin çeşitli topluluklar için yetiştirilmesine ilişkin araştırma", Marilyn Cochran-Smith ve Kenneth M. Ziechner (Editörler), Öğretmen Eğitiminin İncelenmesi: Öğretmen Eğitiminde Araştırma konulu AERA Paneli Raporu (Mahwah, NJ, Lawrence Erlbaum Associates, 2000), s 477-548. 45