insan hakları sözleşmeleri komitelerine sunduğu devlet raporlarında “ülkemizde
ayrımcılık yoktur” söylemini sürekli tekrar eder durumdadır.
Türkiye Cumhuriyeti’nin ayrımcılığı önlemek için etkili yasal düzenlemeler yapmak,
erişilebilir ve etkin başvuru mekanizmaları kurmak, etkili ve bağımsız izleme kurumları
oluşturmak yerine Birleşmiş Milletler Komiteleri ve Avrupa İnsan Hakları kurumlarında “
Türkiye’de ayrımcılık yoktur” savunması yapması ayrımcılığı ortadan kaldırma iradesinin
eksikliğini göstermektedir.
Yasama organı ve kamu otoritesinin, ayrımcılığı yok saymak yerine dezavantajlı tüm
birey ve gruplar için etkili hukuksal güvenceler ve başvuru mekanizmaları yaratmaları
gerekmektedir.
Ayrıca kamu otoritesi tarafından engelliler, engelli aileleri ve genel kamuoyu için
BMEHS’nin gereği olarak bilgilendirme eğitimleri ve farkındalık oluşturma kampanyaları
düzenlenmelidir.
Engellilerin raporlama döneminde karşılaştıkları ayrımcı uyglamalar, ilgili hak başlıkları
altında raporlanmıştır.
4.6. Erişilebilirlik
Engellilerin, insan haklarından yararlanmasını etkileyen en temel sorun erişilebilirlik
sorunudur. Kamusal mekanlar ve hizmetler çoğunlukla engellileri yok sayan bir bakış
açısıyla planlanmakta ve sunulmaktadır.
BMEHS’nin 9. Maddesi engellilerin
erişilebilirliğinin artırılmasıyla ilgili yol gösterici bir perspektif sunmaktadır.
Madde kamusal alanlar, hizmetler, bilgi ve iletişime engellilerin erişimi konusunda taraf
devletleri gerekli her türlü önlemi almak, erişilebilirlik standartları oluşturmak ve
gelişmeleri izlemekle yükümlü kılmaktadır.
5378 sayılı Özürlüler ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde
Değişiklik Yapilmasi Hakkinda Kanun’da, erişilebilirlik ile ilgili düzenlemeler mevcuttur.
“Geçici Madde 2- Kamu kurum ve kuruluşlarına ait mevcut resmî yapılar, mevcut
tüm yol, kaldırım, yaya geçidi, açık ve yeşil alanlar, spor alanları ve benzeri sosyal
ve kültürel alt yapı alanları ile gerçek ve tüzel kişiler tarafından yapılmış ve umuma
açık hizmet veren her türlü yapılar bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren
yedi yıl içinde özürlülerin erişebilirliğine uygun duruma getirilir.
Geçici Madde 3- Büyükşehir belediyeleri ve belediyeler, şehir içinde kendilerince
sunulan ya da denetimlerinde olan toplu taşıma hizmetlerinin özürlülerin
erişilebilirliğine uygun olması için gereken tedbirleri alır. Mevcut özel ve kamu
toplu taşıma araçları, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren yedi yıl içinde
özürlüler için erişilebilir duruma getirilir.”27
��
Hayrünisa Gül “Belki eskiden olduğu gibi okyanus açıklarındaki adalarsa tecrit edilmiyorlar ancak hayatın
standartları düzenlenirken ihtiyaçları dikkate alınmadığı için dört duvarla çevrili evlere mahkum ediliyorlar.
Bu büyük bir haksızlık.”
http://www.haberler.com/hayrunnisa-gul-iki-yillik-icinde-egitim-goren-2686761-haberi/
Yozgat İl Genel Meclis Başkanı Ayhan Can, ''Engellilere ayrımcılık yapılması değil, özenli davranılması ve
onların özgüvenlerinin desteklenmesi için herkesin katkıda bulunması gereklidir'' dedi.
http://www.sorgungazetesi.com/“engellilere-ozenli-davranin”_haberi_4380.html
27
http://mevzuat.basbakanlik.gov.tr/Kanunlar.aspx
17