Eşitlik, Ayrımcılık, Irkçılık nın Önlenmesine İlişkin Uluslararası Sözleşme’nin 1. maddesine göre “ırk ayrımcılığı”: - Siyasal, ekonomik, sosyal, kültürel veya kamusal yaşamının herhangi bir alanında, - İnsan hakları ve temel özgürlüklerin eşit biçimde tanınmasını, kullanılmasını veya bunlardan yararlanılmasını ortadan kaldırmayı veya zayıflatmayı amaçlayan veya bu sonuçları doğuran, - Irk, renk, soy, ulusal veya etnik köken unsurlarından birine dayanarak yapılan, - Herhangi bir ayırma, dışlama, kısıtlama veya ayrıcalık tanıma eylemi olarak tanımlanmaktadır. Türk kanunlarında da ırk ayrımcılığının veya ırkçılığın tanımı yapılmamıştır. Irkçılık kelimesi ilk kez Türk hukukuna “bölgecilik ve ırkçılığın yasağı” olarak 1965 tarihli SPK ile girmiştir. Aynı yasak, 1983 tarihli SPK’nin 82. maddesinde yer almaktadır. Buna göre, “Siyasi partiler bölünmez bir bütün olan ülkede, bölgecilik veya ırkçılık amacını güdemezler, bu amaca yönelik faaliyette bulunamazlar.” Yasa koyucunun ırkçılığı yasaklarken onu bölgecilik ve bölünmez bütünlük ilkesi ile aynı cümlede kullanmasının bir anlamı olmalıdır. Bunun nedenini birazdan daha iyi anlayacağız. Her ne kadar ırkçılık kelimesine madde metninde yer verilmese de, akademik literatürde, 1936 yılında TCK’ya giren 142. maddenin 3. fıkrasının, ırkçılık ideoloji ve düşüncesini ve daha önemlisi “Doğu’daki vatandaşlarımızın başka ırktan olmaları iddiasını” ve “bölgecilik akımlarını” cezalandırmak için düzenlendiği ifade edilmiştir. Yani, ırkçılık ideolojisi Kürtlerle ve Yargıtay tarafından Kürtlerin etnik, kültürel, politik haklarının savunmasına verdiği isimle Kürtçülük ile alakalı bir kavramdır. Yargıtay tarafından da “ırkçılık propagandası”, “Kürtçülük propagandası” ve çok sonraları “bölücülük propagandası” olarak da adlandırılan TCK 142 (3)’teki bu suç tipi Kürtler dışındaki grupların ırkçılık vakalarına uygulanmamıştır. Gerçekten de aralarında Nihal Atsız'ın da bulunduğu bir grup Türk ırkçısına karşı TCK’nin 142. maddesine dayanılarak 1944’te açılan davada Askeri Yargıtay ırkçılık düşüncesinin 1924 77