Eşitlik kurumlarının sağlık çalışanları için hazırlanan ayrımcı yönergeleri kınamalarına ihtiyacımız var. Ayrımcı vakaların tespit edilmesi, kınanması ve ortadan kaldırılması için hep birlikte çalışmamız gerekiyor. Kapalı Kurumlar: Suistimal Yuvaları BM İnsan Hakları Yüksek Komiseri Michelle Bachelet, Nisan sonunda yayımlanan açıklamasında: “Kapalı bakım kurumlarında kaydedilen COVID-19 kaynaklı yüksek ölüm oranları ve salgın döneminde gerçekleşen ihmallere ilişkin dehşet verici raporların; engelli bireylerin bu kurumlarda çok ciddi tehditlerle karşı karşıya olduklarına işaret ettiğini” söyledi. Bu Avrupa’nın çok üzücü bir gerçeği. Kapalı bakım kurumlarındaki engelli bireyler enfekte olma riskiyle çok daha fazla karşı karşıyalar. Kısmen personel ve koruyucu ekipman eksikliğinden beslenen suistimal ve ihmalden mustarip olma olasılıkları da çok yüksek. Engelli bireyler bu kurumlarda çoğunlukla dış dünyayla temasları olmadan, odalarına kilitli ve yalnız bir şekilde sorunlarla boğuşuyorlar. Hükümetler, engelli bireylere insan hakları temel alınarak rehberlik ve koruma sağlamak yerine; onları bu yerleşim kurumlarında, çoğu zaman ayrılma imkanı da tanımadan, tecrit ederek yalnız bırakıyor. Aynı tecrit koşulları, istismar ve ihmali bildirmeye ve kınamaya imkan tanımıyor. Eşitlik kurumları ve engelli örgütlerine proaktif davranarak önleyici ve koruyucu eylemlerde bulunmaları konusunda önemli roller düşüyor. Engellilere yönelik yapılan ayrımcılık vakalarının kurumlarca tespit edilip raporlanmasına ihtiyacımız var. Ayrıca, bağımsız yaşamın önemi hakkındaki farkındalığı artırmak için çalışmamız gerekiyor. Engelli kişiler, bu kapalı kurumlarda yaşamaya zorlanmamalıdırlar. Engellilerin, alternatifi sunulmadan bu kurumlarda yaşamak zorunda bırakılmaları kendi başına bir ayrımcılık biçimidir. İzole Edilmek ve Destekten Mahrum Bırakılmak Birkaç Ulusal Eşitlik Kurumu tarafından kınandığı üzere, hükümetler karantina tedbirlerini engelli kişilere danışmadan hatta bu tedbirlerin engelli kişileri nasıl etkilediğini dahi göz önüne almadan belirlemiştir. Alice Jorge’nin hikayesi, çok sayıda engellinin özel ekipmanlarına veya destek ağlarına erişimleri olmadan önceden aldıkları destekleri nasıl yitirdiklerini ve toplumdan hiç olmadıkları kadar ayrıştırıldıklarını göstermektedir. Bu durum; yetkililerin engelli destek çalışanlarının, engelli bireylerin evinde çalıştıklarını anlamaması sebebiyle daha kötü bir hal aldı. EDF olarak engelli bireyin evinin bir iş yeri olarak anlaşılmadığı ve bu sebeple polisin destek çalışanlarını durdurup evlerine yolladığı çeşitli vakalardan haberdar olduk. Bir sürü insan derinden etkilendi. Zihinsel veya psiko-sosyal engelleri, akıl sağlığı sorunları bulunanlar ve otizmli insanlar; çok kısıtlayıcı karantina koşullarıyla baş etmek zorunda Web adresi:www.esithaklar.org e-posta: esithaklar@gmail.com Adres: Gümüşsuyu mah. Ağa Çırağı sokak Pamir Apt no 7/1, Beyoğlu/ İSTANBUL