EK  1   İstanbul’daki  Kürt  Kökenli  Suriyeli  Sığınmacılarla  Yapılan  Görüşme  Notları   1.Görüşme    (14  Yaşında)   “  9  Kişilik  bir  aileyiz.  2  aydır  İstanbul’dayım.  Annem  ve  babam  Şam’da  onları  merak   ediyorum.   Daha   önce   ablam   ve   eniştem   gelmişlerdi   onların   yanına   geldim.   Suriye’de   beni   ve   kardeşimi   askere   almak   istediler   askere   gitmedik.   2   ay   hapiste   kaldım,  çıktıktan  sonra  Ceylanpınar’a  geçtik.  Çadırlarda  kaldık  orası  çok  kötüydü,     üzerinde  yatacağımız  bir  şey  yoktu  biz  gençler  biraz  dayanıyorduk  ama  yaşlıların   durumu   kötüydü.   Bir   yolunu   bulup     dışarı   çarşıya   çıktım   oradan.   Biraz   biriktirdiğim   para   vardı   onunla   geldim   İstanbul’a.   Ablamlarda   aynı   yerde   kalıyorum.   İstanbul’da   herhangi   bir   resmi   kuruma   gitmedim.     Dil   bilmiyorum   zaten.   Ablam   eniştem   bakıyor   bana,   hiç   bir   yardım   almıyoruz   sadece   muhtar   bir   koli   gıda   yardımı   yaptı.   Hastalandığımızda   komşulardan   ilaç   alıyoruz.   Savaş   biterse  dönmek  istiyorum.”     2.  Görüşme   “Biz   burada   12   kişiyiz.   3   haftadır   buradayız.   Önce   Irak’a   gittim   iş   bulurum   orda   kalırım   dedim   fakat   iş   bulamadım   tekrar   Qamişlo’ya   geçtim.   Savaş   başlamadan   önce   Halep’e   Şam’a   gidip   iş   bulup   çalışıyorduk.     Durum   kötüleşince   Urfa’ya   oradan   otobüsle  İstanbul’a  geldim.  Sağolsun  mahalledeki  Kürt  arkadaşlar  yardımcı  oldular   bu   evi   bulduk.   Irak’ta   kampta   kaldım   ama   koşullar   çok   kötüydü   geri   tekrar   Qamişlo’ya   döndüm.   Türkiye’de   kampa   gitmedim.   Annem   babam   ordalar   evimiz   orada   eşyalarımız   orada.   Hayır   bize   bir   şey   anlatılmadı,   yasal   haklarımızı   bilmiyoruz.   Burada   daha   hiçbir   kuruma   gitmedim.   Şu   an   iş   arıyoruz   sağolsun   buradaki   Kürt   arkadaşlar   bize   yardımcı   oluyorlar.   Hiçbir   kurumdan   yardım   almadık.  Çocuk  hastalandı  hastaneye  götüremedik.”   3.  Görüşme     “7   kişiyiz,   4’ü   çocuk,   çocukların   1’i   kız   3’ü   erkek.   Kız   hasta   ağır   soğuk   algınlığı,   erkek   çocuklardan   birinin   beyninde   tümör   var.   2   aydır   Türkiye’deyiz.   Önce   Cizre’ye   gittik,   belki   iş   buluruz   diye   İstanbul’a   akrabalarımızın   yanına     geldik.   Cizre’de   yardım   topladık   otobüs   bileti   için.   Suriye’de   Derik’te   yaşıyorduk.     Kampta   hiç   kalmadık.   Kampların   durumunun   kötü   olduğunu   duyduk   o   yüzden   gitmedik.   Gelirken   herhangi   bir   sıkıntı   yaşamadık.   Evimizi,   eşyalarımızı,   hayvanlarımızı,   komşularımızı  bıraktık.  Bize  anlatılmadı  hayır  haklarımız  bilmiyoruz.  Akrabamızın   evinde   kalıyoruz.   Devlet   dairelerine   hiç   gitmiyoruz.   Yasal   bir   durumumuz   olmadığı   için   karakola   gitmiyoruz,   pasaport   alabileceğimiz   bir   yer   yok   Suriye’de   o   nedenle   alamıyoruz.   Eşim   inşaatta   çalışıyor.   Kızım   da   yeni   tekstilde   çalışmaya   başladı.   Hiçbir  yardım  almadık,    sadece  buradaki  Kürt  komşularımızdan  gıda,  giysi  yardımı   alıyoruz.  Kızım  bronşit,  oğlumun  da  beyninde  ur  var.  Ancak  yasal  bir  durumumuz   olmadığı  için  hastaneye  gidemiyorum.”         25