TÜRKIYE’DE ALGILANAN AYRIMCILIK 3.B. Türkiye’de Başlıca Ayrımcılık Deneyimleri ve Nedenleri Bu araştırmanın bulgularını dayandırdığı ölçeklerden ikisinin “Başlıca Ayrımcılık Deneyimleri” (Major Experiences of Discrimination) ölçeği ile “Gündelik Ayrımcılık Ölçeği” (Everyday Discrimination Scale) olduğunu daha önce belirtmiştik. Bu ölçeklerden ilki, bir yandan görüşülen kişilerin toplumsal yaşamın hangi alanlarında ayrımcılığın, hangi sıklıkla ve hangi nedenle yaşandığına dair gözlemlerini ve kendilerinin bu durum karşısındaki değerlendirmelerini açığa çıkartmayı hedeflerken, ikinci ölçek kişilerin bizzat kendi deneyimleri hakkındaki değerlendirmelerini öğrenmeyi hedeflemektedir. 3.B.1. Hangi Kesimlere Ayrımcılık Yapılıyor? Etnik kökene dayalı ayrımcılığın “her zaman” veya “çoğunlukla” yaşandığına işaret edenlerin oranı yüzde 25,28 olarak çıkmıştır. Yüzde 25,28’lik bir diğer kesim etnik köken ayrımcılığının bazen yaşandığını belirtirken, yüzde 49,14’lük bir kesim etnik köken ayrımcılığının ya nadiren yaşandığını ya da hiç yaşanmadığını beyan etmektedir (Bkz. Grafik 2). Dini inanca bağlı ayrımcılık konusunda ayrımcılık yaşanıp yaşanmadığını sorduğumuzda ise verilen yanıtların yine neredeyse etnik ayrımcılık konusundaki gibi dağıldığını görüyoruz. Yüzde 26,59’luk bir kesim dini inanca bağlı ayrımcılığın her zaman ya da çoğunlukla yaşandığını düşünüyor. Yüzde 21,43’lük bir kesim bazen yaşandığını düşünüyor. Yüzde 51,97 ise ya hiç yaşanmadığını ya da nadiren yaşandığını düşünüyor. Yani etnik ayrımcılıktan farklı olarak, dini inanca/inançsızlığa bağlı ayrımcılıkta “bazen” yanıtını işaretleyenlerin yüzde 1,3’ünün çoğunlukla ya da her zaman yaşanır diyen tarafa, yüzde 2,8’inin ise nadiren yaşanır ya da hiç yaşanmaz diyen tarafa kaydığı görülüyor (Bkz. Grafik 3). 19