600 üyeli mevcut TBMM’de sadece 5 engelli milletvekili görev yapmaktadır. Seçimle göreve gelen yerel yöneticiler olan 1.397 belediye başkanı arasında hiç engelli belediye başkanı bulunmamaktadır. Yine seçimle göreve gelen 20.498 belediye meclis üyesi ve 1.251 il genel meclisi üyesi arasında kaç engelli kişinin olduğu, varsa engelli üyelerin cinsiyet dağılımı konusunda kamuoyuna açıklanmış resmi bir istatistik bulunmamaktadır. YSK tarafından sadece seçimleri kazanan adayların cinsiyet dağılımına ilişkin istatistikler yayınlanmaktadır. Yayınlanan istatistiklere göre, 20.498 belediye meclisi üyesinin 2.198’i kadın 18.300’ü erkektir. 1.251 il genel meclisi üyesinin 60’ı kadın 1.191’i erkektir. Bu istatistikler karar alma mekanizmalarındaki erkek egemen yapıyı ortaya koymaktadır. Engelli olmayan kadınlar için tablo böyle iken, engelli kadınların bu yapıya dâhil olmalarının çok daha zor olacağını tahmin etmek güç değildir. 2014 yılında, resmi olmayan bir çalışmaya atıfta bulunan Görme Engellileri Koruma Derneği, ülkedeki 20.498 belediye meclis üyesinin sadece 30’unun engelli olduğunu açıklamıştır. Mecliste temsil edilen siyasi partilerin üst düzey yönetimlerinde başkan, başkan yardımcısı, sekreter vb. pozisyonunda engelli kişi bulunmamaktadır. Atamayla göreve gelen bakanlar ve bakan yardımcıları ile yerel yöneticiler olarak atanan vali, vali yardımcıları ve kaymakamlar arasında engelli kişi bulunmamaktadır. Devletin engelli kişilerin siyasal yaşama ve karar alma mekanizmalarına katılımını artırmak için eylem planı ya da strateji belgesi bulunmamaktadır. Mahalle düzeyinde, az sayıda engelli mahalle temsilcisi (muhtar) ya da ofiste çalışan engelli kişiler vardır, ancak ülke genelinde bu konuda istatistikler bulunmamaktadır. Bu nedenlerle; engellilerin çıkarlarını hükümet düzeyinde temsil etmesinde bariz bir eksiklik yaşanmaktadır. Engelli bireylerin siyasi partiler içinde görev yapması bir öncelik teşkil etmemektedir. İnsan Hakları Ortak Platformu'nun belirttiği gibi, resmi çalışmalarda seçmenler veya adaylar için partilerin aday gösterme istatistiklerinin bulunmaması, yetersizliklerin ve ayrımcı uygulamaların kaynağını ve kapsamını açıkça belirlememizi veya iyi uygulamaları vurgulamamızı önlemektedir. Madde 29’a Öneriler: Mevcut oy verme sistemi, tüm engelli seçmenlerin serbest, bağımsız ve gizli oy kullanmalarına erişimini garanti etmediği için yetersizdir. Seçmen ofislerinde çalışan veya halkla ilişkiler yürüten az sayıdaki engelli kişiler; siyasi partileri engelli kişileri görevlendirmeye, aday göstermeye yönlendirebilmek için açık kurallara ve teşviklere ihtiyaç duyulduğunu vurgulamaktadır. 22