86 Sivil Toplum Örgütleri İçin Engelli Hakları İzleme Rehberi Öte yandan Avrupa Engellilik Uzmanları Akademik Ağı (ANED/ Academic Network of European Disability Experts) tarafından 2008 yılında gerçekleştirilen kapsamlandırmanın gösterdiği gibi, sadece genel çalışmaları baz engelli kişilerin karşı karşıya kaldığı engellerin doğasına ve kapsamına ilişkin yeteri derecede bilgi sağlama olasılığı düşüktür. Dolayısıyla genel çalışmalara ek olarak, engelliliğe özgü izleme çalışmaları yapmak gerekmektedir. 2.3 Ülkelerarası karşılaştırma Uluslararası olarak ve Avrupa içerisinde etkin izleme mekanizmaları, farklı ülkelerdeki uygulama seviyelerine ilişkin karşılaştırmalara imkan tanımalıdır. Bunun önemi Haziran 2001’de New York’ta düzenlenen BM Uluslararası Engellilik Ölçüm Semineri’nde kabul edilmiştir. Bunun bir sonucu olarak, Washington Şehri Engellilik Ölçüm Grubu kurulmuş ve engellilik meselelerini izlemek ve bu yolla ülke karşılaştırmaları yapabilmek için gerekli metodoloji ve göstergeleri geliştirmekle görevlendirilmiştir. Bu türden bir uygulama, farklı politika alanlarında ulusal verilerin mevcut olup olmama durumuna göre ve ulusal veri toplama süreçlerinde farklı engellilik tanımlarının kullanılması sebebiyle önemli zorluklar içermektedir. 3. Tanım ve Ölçüm (Engelli Bireyler) Anlamlı karşılaştırmalar yapabilmenin koşullarından biri tutarlı bir biçimde görünür kılınabilir ve/veya ölçülebilir göstergelerin kullanımıdır. Bu, önemli ölçüde zorluklar içermektedir. Engelli bireyler ile ilgili çıktıları ölçmede en önemli zorluklardan biri o kişilerin ‘engelli’ olarak tanımlanmasında ve sınıflandırılmasında yaşanır. Bariz bir biçimde, engelli kişilerin nasıl tanımlandığı örneğin, ana akım okullara giden, üniversiteden mezun olan ya da belirli istihdam türlerinde kendine yer bulan engelli kişilerin yüzdesi gibi rakamların hesaplanmasında önemli sonuçlar doğurmaktadır. BMEHS, ‘engelli bir kişi’ için detaylı bir tanım getirmemektedir ama Madde 1’de şunu belirtmektedir: Engelli bireyler fiziksel, ruhsal, zihinsel ya da duyulara ilişkin uzun süreli noksanlıkları bulunan ve pek çok engelle birlikte topluma diğer kişilerle eşit bir biçimde tam ve etkin katılamayan kişileri içermektedir. Bu madde, BMEHS yaklaşımı ile ulusal tanımlar arasındaki ilişkiye dair ilginç sorulara yol açmaktadır: Eğer ‘engelli birey’ yorumu yerel tanımdan daha geniş ise (örneğin bir noksanlığın büyük çaplı olması gerekmiyorsa) bazı devletler (ve bölgesel uluslararası kuruluşlar) izleme amaçları için kendi yorumlarını genişletmek zorunda kalabilir. Bunu yapamamak BMEHS’nin uygulanmasını izlemede sadece haklarını korumaya niyet ettiği bazıları ile ilişkili bir süreç işletmek anlamına gelebilir. Diğer taraftan, Engelli Bireylerin Hakları Komitesi’nin ‘engelli bireyler’ terimini ne kadar geniş yorumlayacağı halen ucu açık bir sorudur. Halihazırda ‘engelli birey’ tanımı ya da terminoloji kullanımı konusunda uluslararası bir anlaşma bulunmamaktadır. Dolayısıyla BMEHS (İngilizce çevirisinde) engeli bulunan bireyler terminolojisini kullanmaktadır. Sosyal model tartışması ilerlemenin ölçümüne ilişkin önemli kavramsal bir soru ortaya atmaktadır.