II. ULUSLARARASI AYRIMCILIK KONFERANSI 4- İlerleyen yaşamlarında ve sonraki kuşakların yaşamlarında olumsuz sonuçlara yol açabilecek siyasi kararların alınması süreçlerinde çocuklar dikkate alınmamaktadır (Liebel, 2014: 125). Bu tür düzenlemeler nesnel ve meşru sebeplerle gerekçelendirilir ve çoğu zaman çocukların korunmasına yönelik argümanlarla haklı çıkarılır. Sonuç olarak çocuklar, toplumsal yaşam içinde derin bir ayrımcılık yaşamalarına rağmen eşitlik tartışmalarında genellikle göz ardı edilir. Oysa ayrımcılığa uğramamak ve ayrımcılıktan korunmak, diğer bütün dezavantajlı gruplar için olduğu gibi çocuklar için de vazgeçilmez bir haktır kuşkusuz. Bu sebeple, çocukları yetişkinlerle aynı toplumsal gerçeklik içinde, mevcut durum ve koşullardan yetişkinler gibi etkilenen ve bu koşulların dönüşmesinde rol oynayan etkin aktörler olarak görmek, maruz kaldıkları ayrımcılığın fark edilmesinde ve bu ayrımcılığa karşı mücadelenin olanaklarının açığa çıkmasında önemlidir. Kaynaklar Ariès, P. (1962). Centuries of childhood. (Çev. R. Baldick). Londra: Jonathan Cape Ltd. Brown, C.S. ve Bigler, R.S. (2005). “Children's perceptions of discrimination: a developmental model”. Child Development 76(3), 533-553, https://www.jstor.org/stable/3696450 Corsaro, W.A. (2014). The sociology of childhood. 4. baskı. Bloomington: Sage Publications Franklin, B. (1993). “Giriş”. B. Franklin (der.), Çocuk Hakları (s. 14-35). İstanbul: Ayrıntı Yayınları. 160