Çocukluğa Yönelik Ayrımcılık Dr. Aylin Dikmen Özarslan Ayrımcılık, Türkiye’de Ayrımcılık Algısı çalışması, Birleşmiş Milletler Genel Sekreterliği’nin 1949 tarihli Ayrımcılığın Başlıca Türleri ve Nedenleri başlıklı raporunun ayrımcılık konusunda temel kurucu bir metin olduğuna işaret ediyor (Özatalay vd., 2018: 6). Söz konusu metindeki tanıma göre ayrımcılık, belirli bir toplumsal kategorinin üyeleri için, haklarından ve toplumsal avantajlardan yararlanmalarını engelleyerek, onlara belirli sorumluluklar yükleyerek eşitsiz ve olumsuz bir işleyişe yol açmaktır. Başka bir toplumsal kategorinin üyelerine ayrıcalıklar vererek bu imtiyazlı kategorilere dahil olanlar ile diğerleri arasında eşitsizlikler yaratmak da ayrımcılık olarak tanımlanır. Raporda ırk, renk, cinsiyet, etnik köken, kültürel çevre, dil, din, siyasi veya diğer görüşler, ulusal veya sosyal köken, mülkiyet, doğum, kast ve sosyal statü en sık ayrımcılık nedeni olan kategoriler olarak sıralanmakta (UN, 1949: 10), fakat yaşa dayalı ayrımcılıktan söz edilmemektedir. Oysa bugün yaş önemli bir ayrımcılık kategorisi olarak karşımızda durur. Yaş, insanlara farklı davranmak için yaygın ve kabul gören bir nedendir. Bununla birlikte yaşa dayalı ayrımcılık dendiğinde çoğunlukla yaşlı bireylerin maruz kaldığı olumsuzluk ve eşitsizlikler akla gelir. Çocukların da ayrımcılığa uğradığına ilişkin bir farkındalıktan söz etmek olası görünmemektedir. Diğer bir deyişle, çocuklara yönelik ayrımcılığın ihmal edi153