Irak’ta  kıyaslamanın  başarısına  bakarak  şu  sonuçlar  çıkarılabilir:   1.   Anlamlı   ve   kapsamlı   bir   gözden   geçirme   yürütmek   için   hükümetin   tam   işbirliği   gerektiğinden   Irak   hükümetinin   Sözleşmeyi   desteklemesi   başarılı   kıyaslamanın   anahtar   etkeni  oldu.   2.   Irak   Sözleşmesi   uzun   vadeli   kalkınma   hedefleri   için   olduğu   kadar   hızlı   başarı   platformu   olduğundan   bazı   kriterler   (ör.   borç   rahatlaması,   bazı   kapasite   inşa   biçimleri   ve   Irak’ın   IMF   ilişkilerinde   ekonomik   reformda   ilerleme)   hızla   karşılanabilirdi.   Bu   Sözleşmenin   güvenilirliğini  arttırdı  ve  uzun  vadeli  hedeflerini  destekledi.   3.   Sözleşme   kriterlerinin   hiçbirisi   önceliklendirme   veya   sıralamaya   tabi   değildi   ve   tüm   tarafların   uygun   gördükleri   her   alanda   ilerleme   kaydetmesine   izin   veriyordu.   Bu   ilk   gözden   geçirmede   olumlu   biçimde   yansıdı,   en   azından   çoğu   kriterde   kısmi   ilerleme   sağlanmıştı.   Sözleşme   kriterleri   öncelik   eylemlerinin   ve   alt   kategorilere   bölünmesinden   ve   kısmı   ilerlemeyi   ölçmeyi   etkin   kılan   diğer   ölçümlerden   faydalandı.   262   eylemden   52’si   ilk   yılda   tamamlanırken  142  tanesi  kısmen  ele  alınmıştı.   4.   Nitellikli   teknik   personel   eksikliği   ve   politik   kopukluk   Irak   hükümetinin   uygulama   ve   raporlama   kapasitesini   engelledi.   Hükümetin   tepeden   aşağı   yeniden   inşası   çok   sayıda   teknokrat   konumunun   boş   kalması   anlamına   geliyordu.   Hükümetin   koalisyon   yapısı   bakanlıklar   arasında   sistematik   koordinasyon   eksikliğine   neden   oldu.   Bunu   telefi   etmek   için   BM  hem  Birleşmiş  Milletler  Irak  Görev  Yardımı  (UNAMI)  aracılığı  ile  doğrudan  görev  desteğini   uzattı  hem  de  Irak  kurumlarına  danışmanlarla  uluslararası  personel  sağladı.   C4.  Burundi:  Arusha  Anlaşması  için  Kıyaslama  ve  Barış  İnşası  için  Stratejik  Çerçeve   Burundi’deki  BM  ülkenin  savaştan  barışa  geçişini  kıyaslamak  için  iki  ciddi  girişimde  bulundu   ve   ikisi   de   çatışma   sonrası   geçişleri   ölçmenin   ve   anlamanın   önemini   ve   zorluğunu   gösterdi.   Burundi’nin   savaştan   çıkışı   Ağustos   2000’de   Barış   ve   Uzlaşma   üzerine   Arusha   Anlaşmasının   imzalanmasıyla  başladı.  Beş  yıllık  resmi  ve  gayrı  resmi  aracılık  sonucunda  Arusha  Anlaşması   Burundi’nin   yedi   yıl   süren   iç   savaşının   nedenlerini   ve   neden   olduklarını   ele   almaya   istekli   kapsamlı  bir  sosyal,  ekonomik,  politik  ve  güvenlik  çerçevesini  özetledi  ve  ülkeyi  barış  yoluna   soktu.   Bu   çerçeve   net   bir   zaman   çizelgesine   ayrıldı   ve   spesifik   çıktıların   Uygulama   İzleme   Komitesi  tarafından  denetlenmesini  sağladı.   2007   yılında   Burundi’nin   ilk   başarılı   demokratik   seçimlerinden   sonra   BM   Barış   İnşa   Komisyonu  Burundi’nin  çatışma  sonrası  geçişini  izlemek  ve  takip  etmek  için  bir  diğer  girişimi,   Burundi’de   Barış   İnşası   için   Stratejik   Çerçeveyi   İzleme   ve   Takip   Mekanizmasını   destekledi.   Kapsamlı   koordinasyon   çerçevesi   tanımlamanın   yanı   sıra   Komisyon   beş   öncelikli   müdahale   alanı  ve  bunlarla  ilgili  kriterler,  göstergeler  ve  sorumluluk  alanları  sundu.   BM   barış   koruma   deneyimi   uluslararası   ve   ulusal   aktörlerin   içerikteki   olumlu   ve   olumsuz   değişimi   hesaba   katan   duruma   özel   stratejik   hedeflere   doğru   ortak   çalışmaları   durumunda   daha   büyük   etkileri   olacağını   gösterdi.   Savaştan   barışa   geçişi   izlemek   ve   takip   etmek   bu   çabaları  destekleme  amaçlıydı.  BM’nin  Burundi’de  kıyaslama  deneyimleri  yine  de  bu  kapsamlı   kanıta  dayana  yaklaşımın  uygulanmasında  birçok  önemli  zorluk  olduğunu  gösterdi.